Tvorac poznate sevdalinke „U lijepom starom gradu Višegradu“, kao i još 800 šlagera, je Dragiša Nedović iz Kragujevca, muzičar, kompozitor, tekstopisac i autor pjesama koje, zbog svoje autentične vrijednosti, ostale su zabilježene kao dio jugoslovenske kulturne baštine

Dragiša Nedović je svojim pjesmama svojom autentičnošću i tradicionalnim motivima zaslužio da ga stručnjaci smatraju dijelom jugoslovenskog kulturnog naslijeđa u oblasti narodne muzike.

“Proljeće u Mostaru”

Nedoviću su još za života osporena autorska prava, a mnoge pjesme su dobile status narodnih, iako su u njegovom „plavom koferu” pronađeni njihovi rukopisi sa tekstovima pesama koje je neumorno stvarao. Emituje Radio Slobodna Evropa.

Prof. Dr Dragan Bataveljić, autor monografije „Dragiša Nedović – život i djelo“, koji je u svojoj knjizi dokazao autentičnost Nedovićevih pjesama, kaže da je osjetio potrebu da piše o ljudima i krajevima nekadašnje zajedničke države sa kojima se susreo. .

„Kada je živio u Bosni, pisao je pjesme iz tog kraja, ako je živio u Dalmaciji, onda je pisao pjesme o njoj i zbog toga je ostao zabilježen u jugoslovenskoj narodnoj muzici. Kažem jugoslovenski jer se Nedović može nazvati prvim i možda jedinim tekstopiscem i kompozitorom jugoslovenske narodne muzike“, kaže Bataveljić.

Pored pjesme „U lepom starom gradu Višegradu“ iz Nedovićevog „Bosanskog ciklusa“ tu su i druge poznate sevde „Iz Bosne se jedna pjesma čuje“, „Prođoh Bosnom kroz gradove“, a inspirisane Dalmacijom. i Dalmatinaca, komponovao je poznate pjesme „Kad si bila mala Mare”, „O lijepa stranče”, „O bijela lađo” i mnoge druge.

„Mnogi su mislili da su te najpoznatije pesme iz Hrvatske, Bosne i Hercegovine i Srbije narodne, a zapravo su to bila njegova izvorna djela. Naravno da ima U prekrasnom starom gradu Višegradu i Kad si bila mala Mare, Korčula, U Opatiji, Dubrovniku, Splitu, rodnom gradu, Ča, ča, ča su dva dječaka, koja se i danas pjevaju i izvode dalmatinske klape” , kaže on.Bataveljić.

Njegova je i pjesma „Stani, stani Ibar vodo“, a svoju Šumadiju je pevao u pesmama „Lijepe li su Gružanke“, „Tekala je reka Lepenica“, „Dole kod Topole se berbu vinogradi“, „Dole stara vodenica na Moravi“, „Jadni prijatelj“ i mnoge druge pjesme čiji su tekstovi i muzika puni emocija.

Iako je preminuo početkom 1966. godine u Kragujevcu, njegove pjesme se i danas pjevaju širom bivše Jugoslavije. Dragiša Nedović se smatra jedinim pravim autorom jugoslovenske narodne muzike.

„Imate mnogo uspješnih tekstopisaca, koji su za sobom ostavili djela trajne vrijednosti, ali su za sobom ostavili pjesme iz svog podneblja. Ili je to Makedonija, ili Crna Gora, ili Dalmacija ili Bosna i Hercegovina. Samo Nedović je jedan od rijetkih ljudi koji je tada putovao Jugoslavijom i vjerovatno mu je to bila inspiracija, pa je gdje god da je bio ostavljao pjesme koje je pisao o krajevima, ljudima i emocijama“, zaključuje Bataveljić.